Route 2 · van een halve dag tot een hele dag
Je klimt één keer omhoog, loopt vlak door de wijk en daalt af via het Bastione.
Castello is de hoge wijk, op een kalksteenheuvel een honderdtal meter boven zee. De Pisanen stichtten hem in de dertiende eeuw en tot na de oorlog was het de zetel van de macht: de torens, de kathedraal, het arsenaal, de zeven kerken. Vanaf Via Mameli klim je er in tien minuten heen, maar wel bergop: doe het één keer, aan het begin.
De volgorde die we voorstellen voorkomt dat je twee keer tegen de rotswand op moet. Je komt binnen aan de westkant bij de Torre dell’Elefante, loopt vlak door de wijk naar de kathedraal en daalt aan het eind af via het Bastione di Saint Remy, dat op het zuidoosten ligt: bewaar het voor de zonsondergang en je hebt het goed gedaan.
Te voet · 10 minuten bergop vanaf Via Mameli
Voltooid in 1307 naar een ontwerp van Giovanni Capula, dezelfde hand als die van de Torre di San Pancrazio. Kalksteen uit Bonaria, vier verdiepingen, zeventien schietgaten om uit te kijken en vijfendertig stenen consoles die de houten omloop droegen. Boven de poort zit het kleine marmeren olifantje dat de toren zijn naam gaf, symbool van de zeemacht van Pisa. In 1535 zette Karel V hem bij de beste militaire bouwwerken van Europa; door de eeuwen heen is hij kruitmagazijn, wapenkamer en gevangenis geweest.
Te voet · 3 minuten vanaf de toren
Een paar passen verder, in dezelfde straat. Het is een terras met een van de wijdste uitzichten van de bovenstad, en het ligt op de plek van de Giudaria, de middeleeuwse Joodse wijk van Cagliari. In 1492 werd de synagoge, met het decreet van de Katholieke Koningen, omgebouwd tot katholieke kerk: dat is de kern van de huidige basiliek van Santa Croce, die de jezuïeten in de zeventiende eeuw uitbreidden. De twee verschillende klokkentorens, een traditionele en een met een oosters aandoende koepel, vertellen dat verhaal op zichzelf al. Het bastion is vrij toegankelijk.
Te voet · 8 minuten vanaf het bastion
Hier moet het grootste deel van de tijd naartoe: alleen dit is al twee uur waard. Het is tussen de jaren vijftig en 1979 gebouwd door Libero Cecchini en Piero Gazzola op het terrein van het Savoyaardse Regio Arsenale uit 1727, verwoest door de bombardementen van 1943, en het neemt Romeinse cisternen, Spaanse vestingwerken en Piemontese gevangenissen in zich op. Binnen zitten vier musea: het Museo Archeologico Nazionale, met meer dan vierduizend vondsten en zevenduizend jaar geschiedenis, van nuraghische bronsjes tot Byzantijns goudsmeedwerk; de Pinacoteca Nazionale, met de Catalaanse en Sardijnse retabels uit de vijftiende en zestiende eeuw; het Museo d’Arte Siamese Stefano Cardu, meer dan dertienhonderd stukken tussen de 14e en de 19e eeuw, de grootste verzameling Siamese kunst van Europa; en de anatomische wassen van Clemente Susini, vierenzestig preparaten in drieëntwintig vitrines, naar het leven gemodelleerd op de dissecties van Francesco Antonio Boi.
Musei Nazionali di Cagliari →Museo d’Arte Siamese · Musei Civici →Cere Susini · Università di Cagliari →
Te voet · 2 minuten vanaf de Cittadella
Naast de Cittadella, aan piazza Indipendenza. Voltooid in 1305, opnieuw door Giovanni Capula, en hoger dan zijn tweelingtoren: het terras ligt op honderddertig meter boven zee, het hoogste punt van de stad. Vanaf daar maakte Alberto Della Marmora de metingen voor zijn kaart van Sardinië. In de zestiende eeuw maakten de Aragonezen er een gevangenis van, en dat bleef hij tot eind negentiende eeuw.
Te voet · 4 minuten vanaf de toren
Aan piazza Palazzo, en het is een gebouw dat je in lagen leest: dertiende-eeuwse Pisaans-romaanse opzet, interieur tussen 1669 en 1674 herbouwd in barok, marmeren gevel uit 1931 in navolging van de Pisaanse romaniek. Onder het presbyterium ligt het Santuario dei Martiri, volledig in de rots uitgehakt en gewijd op 11 november 1618: drie kapellen en honderdnegenenzeventig nissen, elk met de grafsteen van een heilige en de symbolen van zijn martelaarschap, en bijna zeshonderd gebeeldhouwde rozetten. Er staan ook Romeinse sarcofagen uit de 2e eeuw. In de kerk staat de preekstoel van Guglielmo, gebeeldhouwd voor de dom van Pisa en in 1312 in Cagliari aangekomen.
Te voet · 5 minuten vanaf de kathedraal
De laatste halte, en de makkelijkste: het terras Umberto I is vrij toegankelijk. Het complex is in 1896 ontworpen door Giuseppe Costa en Fulgenzio Setti, naar een idee van Gaetano Cima, en in 1902 geopend boven op de zestiende-eeuwse Spaanse bastions. De bombardementen van 1943 verwoestten het voor een deel; vanaf 1946 is het getrouw herbouwd. Onder het terras ligt de Passeggiata Coperta, die in haar leven banketzaal, oorlogsziekenboeg en schuilkelder is geweest, en vandaag tentoonstellingsruimte is. De naam is die van de baron van Saint Remy, de eerste Piemontese onderkoning van het eiland.
De twee torens en de klokkentoren van de kathedraal gaan soms dicht voor restauratie, en de vier musea van de Cittadella hebben drie verschillende beheerders — Ministerie van Cultuur, gemeente en universiteit — dus aparte tickets en openingstijden, zonder één gezamenlijk kaartje. Kijk op de officiële pagina’s voordat je naar boven gaat: de wandeling houdt ook stand als je de torens van buiten bekijkt.
Het is in totaal ongeveer vijfenveertig minuten lopen. Twee uur als je alleen uitzichten en buitenkanten bekijkt, vier of vijf als je de Cittadella echt bezoekt. De afdaling aan het eind van piazza Costituzione naar Via Mameli, via via Manno en piazza Yenne, duurt twaalf minuten.
Openingstijden en tickets schrijven wij niet op: elke halte verwijst naar de site van wie hem openhoudt. Die veranderen, en de juiste bron is de hunne.
Halverwege de route
140 Grammi zit in Via Mameli 91, in Stampace, onder Castello: hier begint deze wandeling en hier komt hij terug. Wil je de tafel klaar vinden, reserveer dan. Op woensdag is de Carbonara voor de halve prijs.
Cookies helpen ons te begrijpen hoe de site wordt gebruikt en onze campagnes te voeren. U kunt ze aanvaarden of weigeren: de site werkt hoe dan ook. Privacybeleid · Cookiebeleid · Algemene voorwaarden
